سبد پیشنهادی ارزهای دیجیتال در دوران پسا تحریم
بعد از لغو تحریم های ایران توسط آمریکا، چه رمزارزهایی بخریم؟
در شرایطی که تحریم های اقتصادی در ایران شدت یافتند، اقتصاد این کشور با چالش های بزرگی نظیر کاهش رشد اقتصادی، تورم فزاینده و نوسانات شدید نرخ ارز مواجه است. در این بین ارزهای دیجیتال نقشی فراتر از یک ابزار مالی متعارف ایفا کردند. این دارایی ها به پناهگاهی امن برای حفظ ارزش دارایی در برابر کاهش ارزش ریال تبدیل شدند و به عنوان ابزاری برای دور زدن محدودیت های مالی بین المللی و انتقال سرمایه مورد استفاده قرار گرفتند. از این رو تتر (USDT) به عنوان نماینده دیجیتال دلار در بازار ایران، جایگاهی محوری در سبد سرمایه گذاران ایرانی به دست آورد.
با این حال چشم انداز کنونی با آغاز مذاکرات احتمالی میان ایران و آمریکا دستخوش تغییرات بنیادین شده است. در صورت دستیابی به یک توافق هرچند محدود و لغو تدریجی تحریم ها، این تغییرات می تواند ماهیت و کارکرد رمزارزها را برای کاربران ایرانی دگرگون کند. در چنین فضایی نقش ارزهای دیجیتال از یک ابزار اضطراری برای بقای اقتصادی به یک ابزار تخصصی در سبد سرمایه گذاری، با هدف کسب سود از بازار جهانی تغییر خواهد کرد. در این بخش از مجله آموزشی صرافی آی او با بررسی تحولات سیاسی، اقتصادی و فنی ایران، یک چارچوب استراتژیک برای تصمیم گیری آگاهانه در این دوران برای هموطنان عزیز ارائه کرده ایم. همراه ما باشید.
تحلیل چشم انداز کلان اقتصادی و سیاسی پس از توافق
اخبار مربوط به مذاکرات ایران و آمریکا، همواره تأثیرات فوری و قابل توجهی بر بازارهای مالی ایران داشته است. در این شرایط قیمت دلار و طلا به سرعت کاهش می یابد، در حالی که شاخص بورس رشد چشمگیری را تجربه می کند. به عنوان مثال قیمت تتر در حین گفت و گوهای اخیر میان دو کشور، بلافاصله از ۱۰۶,۰۰۰ تومان به ۹۶,۰۰۰ تومان سقوط کرد. این واکنش بازار نشان دهنده حساسیت فوق العاده آن به تحولات سیاسی است.
تأثیر لغو تحریم ها بر اقتصاد ایران فراتر از نوسانات کوتاه مدت است و می تواند به یک زنجیره علت و معلولی منجر شود. در وهله اول دستیابی به توافق، انتظارات تورمی را در جامعه تعدیل می کند. با کاهش این انتظارات، تقاضا برای دارایی هایی که به عنوان پناهگاه در برابر تورم و نوسانات ارز عمل می کنند (مانند طلا و ارزهای دیجیتال) کاهش می یابد. همزمان، لغو تحریم های نفتی منجر به افزایش صادرات و درآمدهای ارزی جدید می شود. این افزایش عرضه ارز می تواند به ثبات بیشتر و کاهش نرخ دلار/ریال منجر شود. در نتیجه ارزش ریالی دارایی های دلاری مانند تتر نیز کاهش خواهد یافت. در مقابل بازارهای داخلی مانند بورس به دلیل بهبود چشم انداز اقتصادی و امکان جذب سرمایه گذاری خارجی، جذابیت بیشتری پیدا می کنند. این تحلیل نشان می دهد که بازار رمزارز در ایران، دیگر یک جزیره مجزا نیست، بلکه تابعی از تحولات کلان اقتصادی و سیاسی است و سرمایه گذاران باید این فعالیت ها را در نظر بگیرند.
تحول کارکردی رمزارزها در ایران
نقش رمزارزها در دوران تحریم (نگاه به گذشته)
در دوران تحریم، رمزارزها به ابزاری چندمنظوره برای کاربران ایرانی تبدیل شدند. نخست به عنوان یک «ابزار حفظ ارزش» به سرمایه گذاران امکان دادند تا دارایی های خود را در برابر نوسانات شدید نرخ ارز و تورم فزاینده حفظ کنند. در این میان تتر (USDT) به دلیل وابستگی مستقیم به دلار، نقش کلیدی ایفا کرد و به عنوان جایگزینی برای دلار فیزیکی در معاملات روزمره و سرمایه گذاری ها مورد استفاده قرار گرفت. دوم، رمزارزها به عنوان «راهکار دور زدن تحریم»، امکان نقل و انتقال پول را فراهم کردند که از طریق کانال های بانکی سنتی ممکن نبود. این ویژگی ها باعث شد که استفاده از رمزارزها به بخشی جدایی ناپذیر از استراتژی های مالی ایرانیان تبدیل شود.
در این دوره، سیاست های داخلی ایران نیز در قبال رمزارزها رویکردی متفاوت داشت. دولت، خرید و فروش رمزارزها را برای مردم جرم اعلام نکرد، اما استفاده از آن ها را به عنوان ابزار پرداخت در داخل کشور ممنوع کرد. همزمان، استخراج (ماینینگ) ارزهای دیجیتال را به عنوان یک صنعت برای کسب درآمد ارزی و صادرات به رسمیت شناخت و برای آن مجوز صادر کرد. این رویکرد دوگانه نشان دهنده تلاش دولت برای بهره برداری از مزایای ارزی رمزارزها (صادرات) و در عین حال جلوگیری از آسیب های احتمالی آن ها به نظام پولی داخلی (استفاده به عنوان ابزار پرداخت) است. با توجه به این سیاست ها، می توان پیش بینی کرد که در دوران پسا تحریم نیز نظارت و چارچوب بندی دولتی بر این حوزه افزایش خواهد یافت.
نقش رمزارزها در دوران پسا تحریم (نگاه به آینده)
با کاهش نوسانات نرخ ارز و کنترل نسبی تورم پس از توافق احتمالی، نقش رمزارزها از «پناهگاه امن» به «ابزار سرمایه گذاری» تغییر خواهد کرد. در شرایط جدید، انگیزه سرمایه گذاری در دارایی های جایگزین برای حفظ ارزش، کاهش می یابد و بخشی از سرمایه ها ممکن است به سمت بازارهای باثبات تر یا دارای پتانسیل رشد بالا مانند بورس، املاک و مستغلات و طلا هدایت شود.
در این پارادایم جدید، سرمایه گذاران به جای خرید رمزارزها از روی ناچاری، به آن ها به عنوان بخشی از یک سبد متنوع برای کسب سود از پویایی های بازار جهانی نگاه می کنند. این تغییر کارکرد، استراتژی سرمایه گذاری را نیز متحول خواهد کرد. به جای تمرکز بر استیبل کوین هایی مانند تتر برای حفظ ارزش دلاری، سرمایه گذاران به دنبال ارزهای اصلی مانند بیت کوین و اتریوم برای سرمایه گذاری بلندمدت و آلت کوین ها برای کسب بازدهی بالاتر خواهند بود. در واقع، رمزارزها دیگر یک ضرورت برای بقای اقتصادی نیستند، بلکه به ابزاری برای مشارکت در اقتصاد جهانی تبدیل می شوند.
تحلیل دقیق ارزهای دیجیتال برای سرمایه گذاری در دوران جدید
ارزهای اصلی: بنیاد سبد سرمایه گذاری
در دوران جدید سرمایه گذاری در ارزهای اصلی مانند بیت کوین و اتریوم به عنوان بنیاد یک سبد سرمایه گذاری بلندمدت منطقی به نظر می رسد.
- بیت کوین (BTC): بیت کوین به عنوان «طلای دیجیتال» شناخته می شود و به عنوان یک ذخیره ارزش جهانی، مستقل از سیاست های مالی کشورها و بانک های مرکزی عمل می کند. ارزش بیت کوین بیشتر به عوامل کلان جهانی مانند سیاست های پولی فدرال رزرو، رویدادهای هاوینگ و پذیرش نهادی بستگی دارد، نه شرایط داخلی ایران. این ویژگی آن را به گزینه ای مناسب برای حفظ ارزش دارایی در برابر تورم جهانی و نوسانات کلان اقتصادی تبدیل می کند. با کاهش نوسانات ریال، بیت کوین می تواند جایگزین مناسبی برای سرمایه گذاری های دلاری باشد که هدفشان حفظ ارزش دارایی در بلندمدت است.
- اتریوم (ETH): اتریوم فراتر از یک ارز دیجیتال ساده، یک پلتفرم نوآورانه برای توسعه قراردادهای هوشمند، برنامه های غیرمتمرکز، امور مالی غیرمتمرکز و ان اف تی هاست. ارزش اتریوم از کاربرد گسترده آن در اکوسیستم بلاکچین ناشی می شود و پتانسیل رشد آن بیشتر از بیت کوین به نوآوری در این فضا بستگی دارد. اتریوم، به عنوان یکی از پایه های اصلی نسل بعدی وب (Web3) فرصت سرمایه گذاری در یک اکوسیستم رو به رشد را فراهم می کند.
استیبل کوین ها: از ضرورت به ابزار معاملاتی
در دوران تحریم، استیبل کوین ها (به ویژه تتر) به دلیل نقششان به عنوان «دلار دیجیتال» برای حفظ ارزش دارایی ها در برابر نوسانات ریال بسیار محبوب شدند. با این حال، در دوران پسا تحریم، نقش آن ها تغییر کرده و سرمایه گذاران باید با احتیاط بیشتری به آن ها نگاه کنند.
- تتر (USDT): تتر به دلیل حجم نقدینگی بالا، همچنان به عنوان یک ابزار محبوب برای معامله گران در صرافی ها باقی خواهد ماند. با این حال تتر با ریسک های متمرکز بودن، شفافیت پشتوانه و نظارت روبه رو است. گزارش هایی از احتمال مسدود شدن حساب کاربران ایرانی توسط تتر به دلیل فشارهای نظارتی وجود دارد. همچنین، با کاهش نرخ دلار/ریال پس از توافق، ارزش ریالی تتر نیز کاهش می یابد که جذابیت آن را به عنوان یک پناهگاه امن کاهش می دهد.
- جایگزین ها (USDC و DAI): سرمایه گذاران می توانند به گزینه هایی با ریسک کمتر فکر کنند. یو اس دی کوین (USDC) یک استیبل کوین متمرکز است که توسط شرکت های معتبری مانند کوین بیس و سیرکل پشتیبانی می شود و بر شفافیت و تطابق با قوانین نظارتی تأکید دارد. همچنین دای (DAI) نیز یک استیبل کوین غیرمتمرکز است که توسط قراردادهای هوشمند در شبکه اتریوم نگهداری و اداره می شود. شفافیت ذاتی و عدم وابستگی به یک نهاد متمرکز، آن را برای فعالان امور مالی غیرمتمرکز جذاب می سازد.
سایر ارزها: فرصت های با ریسک بالا
- آلت کوین ها (SOL, ADA, BNB): آلت کوین ها مانند سولانا (SOL)، کاردانو (ADA) و بایننس کوین (BNB) با ارائه نوآوری های تکنولوژیکی، پتانسیل رشد چشمگیری دارند. با این حال، سرمایه گذاری در آن ها با ریسک بالاتری همراه است، زیرا موفقیت آن ها به عوامل مختلفی مانند پذیرش بازار، توسعه تکنولوژی و رقابت با سایر شبکه ها بستگی دارد. این ارزها برای سرمایه گذاران با تحمل ریسک بالا مناسب هستند.
- رمزارزهای حریم خصوصی (Monero, Zcash): در دوران تحریم، رمزارزهای حریم خصوصی مانند مونرو (Monero) و زی کش (Zcash) برای حفظ ناشناس بودن در تراکنش ها و دور زدن نظارت های مالی مورد توجه قرار گرفتند. اما در دوران پسا تحریم، نقش آن ها می تواند دستخوش تغییر شود. در صورت پیوستن ایران به FATF و افزایش نظارت بر تراکنش های مالی، این ارزها که برای مخفی کاری طراحی شده اند، ممکن است با قوانین سخت گیرانه تر داخلی و بین المللی روبه رو شوند. این امر می تواند یک مزیت در دوران تحریم را به یک ریسک قانونی در دوران جدید تبدیل کند.
- میم کوین ها: میم کوین هایی مانند پپه (PEPE)، دارایی های دیجیتالی با ریسک بسیار بالایی هستند که ارزش آن ها عمدتاً بر پایه سفته بازی و هیجانات بازار است، نه کاربرد بنیادی. سرمایه گذاری در این دارایی ها تنها برای افرادی با تحمل ریسک بسیار بالا و برای بازه های زمانی کوتاه مناسب است.
سبد سرمایه گذاری پیشنهادی ما برای دوران پسا تحریم
| نام ارز | درصد تخصیص | نماد | لینک خرید |
|---|---|---|---|
| بیت کوین | 10% | BTC | sarafi.io/coins/BTC |
| اتریوم | 10% | ETH | sarafi.io/coins/ETH |
| تتر | 10% | USDT | sarafi.io/coins/USDT |
| ترون | 10% | TRX | sarafi.io/coins/TRX |
| ریپل | 15% | XRP | sarafi.io/coins/XRP |
| کاردانو | 15% | ADA | sarafi.io/coins/ADA |
| سولانا | 15% | SOL | sarafi.io/coins/SOL |
| بایننس کوین | 15% | BNB | sarafi.io/coins/BNB |
جمع بندی نهایی
دستیابی به توافق احتمالی میان ایران و آمریکا، یک نقطه عطف حیاتی در بازار ارزهای دیجیتال ایران خواهد بود که نقش این دارایی ها را از یک ابزار اضطراری به یک ابزار سرمایه گذاری تخصصی تغییر می دهد. در این دوران گذار، تصمیم گیری های آگاهانه و واقع گرایانه بیش از هر زمان دیگری اهمیت می یابد. در واقع آینده بازار رمزارز در ایران تلفیقی از تحولات جهانی و سیاست های داخلی است. سرمایه گذار آگاه کسی است که با تحلیل چندوجهی و استراتژیک، از این فرصت ها بهره مند می شود و ریسک ها را مدیریت می کند. امیدواریم این مطلب برای شما عزیزان مفید واقع شده باشد. اگر علاقمند به کسب اطلاعات بیشتر برای سرمایه گذاری در دوران پساتحریم هستید، پیشنهاد می کنیم مقاله زیر را دنبال کنید:
رمزارزهای مرتبط
نرخ لحظهای رمزارزهای مرتبط و سایر ارزهای دیجیتال.
بیت کوین
اتریوم
سولانا
کاردانو
ترون
ریپل
بایننس کوین
تتر
