پولشویی در بازار کریپتو: آیا رمزارزها ابزار پولشویی هستند؟
در بازار کریپتو، ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین و اتریوم نه تنها به عنوان ابزارهای نوین سرمایه گذاری شناخته می شوند، بلکه گاهی اوقات به عنوان بستری برای فعالیت های مجرمانه نیز مورد سوءاستفاده قرار می گیرند. طبق گزارش های موجود، حدود ۳ تا ۴ درصد از درآمدهای غیرقانونی در اروپا از طریق کریپتو شسته می شود. سازمان ملل متحد تخمین می زند که سالانه بین ۲ تا ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی، یعنی چیزی بین ۶۱۰ میلیارد تا ۱.۷ تریلیون دلار در جهان شسته می شود. با این حال، پولشویی شناخته شده از طریق کریپتو تنها ۲۳.۸ میلیارد دلار بوده که کمتر از ۴ درصد از تخمین های محافظه کارانه پولشویی جهانی است. این آمار نشان می دهد که علی رغم تصورات رایج، کریپتو نقش حاشیه ای در مقایسه با سیستم مالی سنتی دارد. اما چرا مجرمان به سمت کریپتو کشیده می شوند؟ در این مقاله از وبلاگ صرافی آی او، با تحلیل این پدیده به بررسی مراحل، روش ها، مثال های واقعی و پتانسیل بلاکچین برای مقابله با آن می پردازیم. ما نه تنها به جنبه های منفی می پردازیم، بلکه به این می پردازیم که چگونه فناوری بلاکچین می تواند ابزاری برای جلوگیری از جرایم مالی باشد. همراه ما باشید.
درک مفهوم پولشویی: از پول غیرقانونی تا ظاهر مشروع
پولشویی به زبان ساده فرآیند تبدیل پول های حاصل از فعالیت های غیرقانونی مانند قاچاق مواد مخدر، تروریسم یا فساد به دارایی هایی به ظاهر قانونی است. مجرمان همواره در پی راه هایی هستند تا این پول ها را وارد سیستم مالی قانونی کنند و بدون جلب توجه از آن ها استفاده کنند. این فرآیند نه تنها به تداوم جرایم کمک می کند، بلکه پیامدهای اجتماعی و اقتصادی مخربی مانند گسترش تروریسم و قاچاق اسلحه به دنبال دارد. قوانین ضدپولشویی (AML) مدت ها پیش از ظهور ارزهای دیجیتال وجود داشته اند، اما مجرمان همیشه یک گام جلوترند. برای نمونه، در روش اسمورفینگ، پول های کلان به تراکنش های کوچک در حساب های متعدد تقسیم می شوند تا از رصد بانک ها در امان بمانند. روش های دیگر شامل سرمایه گذاری در کالاها، قمار، جعل اسناد، استفاده از شرکت های صوری یا انتقال های ارزی است. ارزهای دیجیتال تنها فصل جدیدی در داستان پولشویی هستند، نه محور اصلی آن. بررسی این موضوع نشان می دهد که پولشویی ریشه در سیستم های سنتی دارد و ارزهای دیجیتال صرفاً به دلیل نوظهور بودن، بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند.
مراحل سه گانه پولشویی: قرارگیری، لایه بندی و ادغام
پولشویی معمولاً در سه مرحله انجام می شود که هر کدام پیچیدگی های خاص خود را دارد. مرحله اول قرارگیری، جایی است که پول کثیف وارد سیستم مالی قانونی می شود. این کار می تواند از طریق خرید دارایی ها یا واریز به حساب های بانکی باشد. مرحله دوم لایه بندی، شامل پنهان کردن منبع پول از طریق تراکنش های متعدد و ترفندهای حسابداری است. اینجا مجرمان از انتقال های پیچیده برای گم کردن رد استفاده می کنند. در نهایت، مرحله ادغام رخ می دهد که پول شسته شده از حساب های قانونی خارج می شود و به عنوان درآمد مشروع استفاده می گردد. این مراحل نه تنها جرم پولشویی را تشکیل می دهند، بلکه خطر دستگیری مجرمان را برای جرایم دوگانه افزایش می دهند. این فرآیندها مانند یک زنجیره پیچیده عمل می کنند و شکست در هر مرحله می تواند کل عملیات را به خطر بیندازد. در دنیای سنتی، بانک ها و نهادهای مالی نقش کلیدی در شناسایی این مراحل دارند، اما در کریپتو، شفافیت بلاکچین می تواند این فرآیند را دشوارتر کند.
اکوسیستم پولشویی در بازار کریپتو: از میکسینگ تا سوآپ توکن
پولشویی در کریپتو مشابه فرآیند این کار در سیستم مالی سنتی است، اما با ابزارهای خاص فناوری بلاکچین. مجرمان رمزارزهای حاصل از جرم را به پول فیات تبدیل می کنند تا آن را در سیستم قانونی ادغام کنند. روش های رایج شامل ارسال به صرافی های غیرمتمرکز یا استفاده از مدارک جعلی در صرافی های قانونی است. تکنیک های خاص کریپتو شامل میکسینگ است که از نرم افزارهایی برای مخلوط کردن دارایی ها از آدرس های مختلف استفاده می کند تا ردگیری را دشوار سازد. سوآپ کردن توکن نیز در این زمینه بسیار محبوب است، جایی که مجرمان از صرافی های غیرمتمرکز برای تبدیل دارایی ها به بیت کوین یا اتریوم استفاده می کنند. چِین هاپینگ نیز روش دیگری است که شامل جابجایی سریع بین بلاکچین های مختلف برای افزایش ناشناخته بودن است. این روش ها شبیه به پولشویی سنتی از طریق معاملات املاک هستند، جایی که ارزش گذاری نادرست یا معاملات سریع برای فاصله گیری از مجرم استفاده می شود. تحلیل این اکوسیستم نشان می دهد که علی رغم جذابیت، تنها کمتر از ۱ درصد از فعالیت های کریپتو به جرایم اختصاص دارد که بسیار کمتر از سیستم سنتی است.
چرا مجرمان به بازار رمزارزها روی می آورند؟
اگرچه رمزارزها کمتر از ۱ درصد در پولشویی نقش دارند، ویژگی هایی مانند رشد سریع بازار، کمبود قوانین در برخی مناطق و تصور ناشناس بودن، مجرمان را جذب می کند. پل های بین زنجیره ای برای انتقال دارایی بدون ردیابی مرکزی استفاده می شوند، اما این فعالیت ها بیشتر در اکوسیستم هایی مثل صادرکنندگان توکن یا ارائه دهندگان کیف پول رخ می دهد. سیستم سنتی به دلیل شفافیت کمتر، آسیب پذیرتر است. شرکت هایی مانند Chainalysis ابزارهایی برای ردیابی فعالیت های غیرقانونی بیت کوین ساخته اند که مجرمان را دلسرد می کند. تحلیل دقیق نشان می دهد تصور ناشناس بودن رمزارزها افسانه است و بلاکچین با شفافیت خود بیشتر به نفع مجریان قانون عمل می کند تا مجرمان.
جنبه تاریک صرافی ها: از صرافی های قانونی تا بازارهای تاریک
با ورود ارزهای دیجیتال به صحنه اقتصاد جهانی، مجرمان در ابتدا برای تبدیل دارایی های غیرقانونی خود به پول نقد به صرافی های بزرگ و معتبر روی آوردند. اما با تشدید مقررات مبارزه با پولشویی و الزامات شناسایی هویت، این افراد به سمت صرافی های بدون مجوز با حجم معاملات پایین تر متمایل شدند. شبکه های مخفی اینترنت (دارک وب) نیز روش هایی برای تطهیر پول های کثیف ارائه می دهند، اما مجرمان عمدتاً به ابزارهای میکسینگ درون شبکه های بلاکچینی، شرکت های صوری یا حساب های بانکی در کشورهای خارجی وابسته اند. هکرهای سایبری به ویژه از کره شمالی، اغلب از پلتفرم های مالی غیرمتمرکز برای مبادله دارایی ها بدون نیاز به احراز هویت بهره می برند. اتصال دهنده های بین شبکه ای (Bridge) که برای تسهیل تعاملات در سیستم های مالی غیرمتمرکز طراحی شده اند، گاهی به ابزاری برای فعالیت های غیرقانونی تبدیل شده اند. امروزه مجرمان به ارزهایی با تمرکز بر حفظ حریم خصوصی مانند مونرو، گرایش بیشتری نشان می دهند. با وجود بیش از ۲۰,۰۰۰ ارز دیجیتال و حدود ۵۰۰ صرافی فعال، نظارت و کنترل این اکوسیستم پیچیده به چالشی بزرگ تبدیل شده است. این واقعیت نشان دهنده افزایش دانش فنی و امنیتی مجرمان است و ضرورت تدوین قوانین سخت گیرانه تر و مؤثرتر را بیش از پیش برجسته می کند.
مراحل پولشویی در کریپتو چگونه است؟
در فرآیند پولشویی در حوزه کریپتو، مشابه روش های سنتی مرحله اول یا «قرارگیری» شامل خرید ارزهای دیجیتال با استفاده از پول نقد غیرقانونی یا بهره گیری از رمزارزهای سرقت شده است. در مرحله دوم یعنی «لایه بندی»، از تراکنش های نیمه ناشناس برای مخفی کردن منشأ وجوه استفاده می شود و تکنیک های پیشرفته ای مانند «میکسینگ» به کار گرفته می شود تا ناشناس ماندن تراکنش ها تقویت شود. در نهایت و در مرحله «ادغام»، وجوه غیرقانونی از طریق صرافی های ارز دیجیتال یا عرضه اولیه رمزارزها (ICO) به سیستم مالی قانونی بازمی گردند. تحلیل ها نشان می دهد که قابلیت ردیابی بلاکچین، این مراحل را به مراتب چالش برانگیزتر از سیستم های سنتی می کند، سیستمی که مانند یک جعبه سیاه عمل کرده و ردیابی را دشوار می سازد.
مثال های واقعی از پولشویی در بازار کریپتو
در این بخش با دو مثال واقعی از پولشویی در بازار ارزهای دیجیتال در خدمت شما عزیزان هستیم:
صرافی Bitfinex و درس هایی از یک هک بزرگ
در سال ۲۰۱۶، صرافی بیت فینکس مورد حمله سایبری قرار گرفت و ۱۱۹,۷۵۴ بیت کوین به ارزش تقریبی ۷۱ میلیون دلار به سرقت رفت. هدر مورگان و ایلیا لیختنشتاین، زوجی که به اتهام پولشویی این دارایی ها تحت تعقیب قرار گرفتند، از روش های پیچیده ای مانند استفاده از هویت های جعلی، خودکارسازی تراکنش ها و بهره گیری از بازارهای دارک وب بهره بردند. با این حال آن ها موفق به پولشویی تنها ۲۰ درصد از بیت کوین های سرقتی شدند. مقامات دولتی توانستند ۹۵,۰۰۰ بیت کوین را توقیف کنند. لیختنشتاین به جرم هک اعتراف کرد و مورگان نیز به اتهام مشارکت در توطئه محکوم شد. این پرونده نشان دهنده چالش های عظیم پیش روی پولشویی مبالغ کلان در دنیای ارزهای دیجیتال است.
تعطیلی ChipMixer در ۲۰۲۳: ضربه به میکسرهای غیرقانونی
در مارس ۲۰۲۳، مقامات پلتفرم ChipMixer را که مسئول پولشویی ۱۵۲,۰۰۰ بیت کوین بود تعطیل کردند. این پلتفرم با تبدیل وجوه به واحدهای کوچک تر و ترکیب آن ها، ردپای تراکنش ها را مخفی می کرد. ChipMixer با بازارهای دارک وب، قاچاق و حملات نرم افزاری در ارتباط بود. این اقدام یادآور تحریم پلتفرم Tornado Cash توسط وزارت خزانه داری آمریکا در سال ۲۰۲۲ است که بیش از ۷ میلیارد دلار را پولشویی کرده بود.
آیا بلاکچین می تواند ابزاری برای مبارزه با پولشویی باشد؟
برخلاف تصورات رایج، ارزهای دیجیتال نسبت به سیستم های مالی سنتی کمتر برای پولشویی مورد استفاده قرار می گیرند. شفافیت ذاتی و ویژگی تغییرناپذیر بلاکچین، آن را به گزینه ای نامناسب برای فعالیت های مجرمانه تبدیل کرده است. ابزارهای پیشرفته تحلیل بلاکچین قادرند تراکنش ها را با دقت ردیابی کنند و به عنوان عاملی بازدارنده در برابر فعالیت های غیرقانونی عمل کنند. درحالی که سیستم های مالی سنتی برای دسترسی به اطلاعات تراکنش ها نیازمند احکام قضایی و فرآیندهای پیچیده هستند، بلاکچین با ارائه شفافیت عمومی، این موانع را از میان برمی دارد.
پتانسیل بلاکچین در مبارزه با پولشویی بسیار گسترده است و می تواند در حوزه هایی که روش های سنتی ناکارآمد بوده اند، تحولی عظیم ایجاد کند. نتیجه گیری نهایی این است که ارزهای دیجیتال نه تنها مشکلی برای نظام مالی ایجاد نمی کنند، بلکه بخشی کلیدی از راه حل برای مبارزه با پولشویی هستند. از اینکه تا پایان این بخش همراه ما بودید از شما عزیزان سپاسگزاریم.
رمزارزهای مرتبط
نرخ لحظهای رمزارزهای مرتبط و سایر ارزهای دیجیتال.
مونرو
بیت کوین
اتریوم
